Posts

Showing posts with the label poem

kuwat

ojo cupet mengko ruwet njindet-njindet menungsa kang diuji supaya tahan anggone digraji atine kuwat nyawiji duh Gusti Allah .. fitrohipun manungsa tansah anggersula mangkono dadekna kawula kang kuwawa urip iki.. ono rina ana wengi ono seneng ono susah ono ngakak ono tangis ono putih ono tangis kandaku, urip iki digariske seimbang sakmenit mau, awakdewe kepingkel-pingkel mandang saiki, awakdewe neteske uloh sakmenit mau, awakdewe atine bungah mandang saiki, awakdewe atine kaya diiris, perih duh Gusti Allah ..  tetepna kakuwatan sajroning ati kawula jejegna anggonku ngadeg paringono ati kang jembar kaya samudra dene, jantung iki isih krasa deg-deg kuwat.. kuwat.. hamba makhluk kang dicipta ing sakbecik-becike ciptaan kuwat.. kuwat.. hamba tan dewean, Allah karo aku

awan putih

Tak kuasa aku beranjak Tak berkedip mataku memandang Tak peduli berapa lama waktu berlalu Habis akalku hanya demi memandangmu Awan, putih Andaikan engkau mampu kugenggam erat Banyak hal yang ingin aku bisikkan Jalanmu yang begitu pelan dimataku Buatku yakin sepenuh hati Untuk mengirimkan nada cinta yang terpendam Engkau terlalu lugu Putih, sederhana Namun badaimu menguras pikirku Menyapu apapun yang ada di hadapanmu Pun rasanya engkau bisu Kau tak pernah bercerita apa yang kau rasa Friday, 15 April 2016 | 1.45 pm